Akademia Ciekawej Chemii

Termin: 29 października 2025

Opis wykładu:

W wykładzie zatytułowanym Zielona Chemia wokół nas, czyli co maja ze sobą wspólnego cebula, czosnek oraz kwaśne deszcze zostaną omówione podstawowe problemy związane z chemia ekologiczna, czyli tzw. ‘green chemistry’ (zielona chemia). Zostaną przedstawione i przedyskutowane struktury niektórych związków chemicznych znalezionych w roślinach gatunku Allium oraz problemy powodowane emisją nieorganicznych związków siarki do atmosfery, np. zjawisko kwaśnych deszczy.  

O prowadzącym:

Prof. dr hab. Grzegorz Mlostoń absolwentem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii (kierunku ‘Chemia’) na Uniwersytecie Łódzkim. Pracę magisterska przygotował pod opieką prof. Witolda Hahna; w roku 1974 uzyskał tytuł zawodowy magistra. W tym samym roku rozpoczął pracę na stanowisku pomocy technicznej, a później pracował jako asystent naukowo-dydaktyczny. W roku 1981 uzyskał stopień doktora nauk chemicznych po obronie rozprawy przygotowanej pod opieką prof. dr hab. Romualda Bartnika. Stopień dr. hab. uzyskał w roku 1991, a tytuł profesora nauk chemicznych w roku 1998 i od tego roku pracował w UŁ na stanowisku profesora zwyczajnego. 

Odbył liczne staże zagraniczne pracując w zespołach tak znanych chemików, jak prof. prof. Rolf Huisgen (University of Munich), George A. Olah (laureat Nagrody Nobla 1994; University of Southern California), Peter R. Schreiner (Justus Liebig University of Giessen), Hans U. Reissig (Free University of Berlin) i inni.  

Od wielu lat prowadzi badania w zakresie eksperymentalnej chemii organicznej ze szczególnym uwzględnieniem problemów syntezy organicznej, związków heterocyklicznych i heteroatomych, w tym związków siarko- i fluoro-organicznych, stereochemii związków organicznych oraz mechanizmów reakcji. Interesuje się także problemami związanymi z syntezą i właściwościami polimerów siarko-organicznymi.  

Był wykładowcą przedmiotu chemia organiczna na kierunkach chemia oraz biologia. Jest promotorem 15 prac doktorskich oraz ponad 150 prac licencjackich i magisterskich przygotowanych na Wydziale Chemii UŁ. W roku 2008 powołał do życia na Wydziale Chemii UŁ, Akademię Ciekawej Chemii mającą na celu popularyzację nauk chemicznych wśród młodzieży szkół średnich Łodzi oraz Województwa Łódzkiego  

Jest współautorem ponad 350 artykułów naukowych opublikowanych w międzynarodowych czasopismach fachowych oraz 7 patentów zgłoszonych do Urzędu Patentowego RP.  

e-mail: grzegorz.mlostoń.chemia.uni.lodz.pl  

Termin: 19 listopada 2025

Opis wykładu:

Na wykładzie zaprezentowane zostaną podstawy fotokatalizy, czyli procesu wzbudzania fotokatalizatora półprzewodnikowego pod wpływem światła, w celu uzyskania reaktywnych form tlenu do rozkładu zanieczyszczeń. Omówione zostaną zjawiska zachodzące w fotokatalizatorze oraz parametry wpływające na jego aktywność. Zaprezentowane zostaną kierunki wykorzystania fotokatalizy na przykładzie fotokatalitycznej degradacji związków barwnych i pestycydów. Podane zostaną przykłady zastosowania fotokatalizy to generowania fotoprądu i wodoru.  

O prowadzącym:

Dr hab. Ireneusz Piwoński jest absolwentem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Łódzkiego (kierunek chemia).  W 1995 r. obronił pracę magisterską przygotowaną pod opieką Pana Prof. Stanisława Płazy oraz rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Chemii UŁ. W roku 2000 zdobył stopień doktora nauk chemicznych Uniwersytetu Łódzkiego oraz Uniwersytetu Montpellier II we Francji, gdzie wykonywał część swojej pracy doktorskiej przez okres dwóch lat. Od 1999 r. do chwili obecnej jest zatrudniony na Wydziale Chemii UŁ, najpierw na stanowisku asystenta, zaś po uzyskaniu stopnia doktora na stanowisku adiunkta. W latach 2001-2002 odbył staż podoktorski w Ecole Polytechnique Federal de Lausane (EPFL) w Szwajcarii. Stopień doktora habilitowanego uzyskał  na Politechnice Łódzkiej w 2013 r. Od 2016 r. pracuje na stanowisku profesora uczelni.  

Zainteresowania naukowe koncentrują się wokół otrzymywania materiałów litych i porowatych oraz cienkich powłok metodami zol-żel, hydrotermalną i innymi. W ostatnich latach koncentruje się na tematyce związanej z nanotechnologią ze szczególnym uwzględnieniem materiałów o właściwościach fotokatalitycznych do zastosowań jako powłoki samoczyszczące i antybakteryjne oraz nanomateriałami do zastosowań we wzmocnionej powierzchniowo spektroskopii Ramana. Interesuje się także zjawiskami związanymi z przemianami fizykochemicznymi nanomateriałów zachodzącymi w węzłach tarcia (tribologia). W swoich badaniach wykorzystuje mikroskopowe i spektroskopowe metody charakterystyki nanomateriałów.  

Jest wykładowcą przedmiotów: podstawy technologii chemicznej, technologia chemiczna oraz zaawansowane technologie chemiczne a także chemia przemysłowa i inne. Prowadzi zajęcia laboratoryjne oraz specjalizacyjne. 

Pełnił funkcję promotora 5 prac doktorskich (w tym 2 jako współpromotor), 31 prac magisterskich, 10 licencjackich oraz 2 inżynierskich,  przygotowanych na Wydziale Chemii UŁ. Jest recenzentem 10 prac doktorskich oraz 46 prac dyplomowych. 

Jest współautorem 69 artykułów opublikowanych w międzynarodowych czasopismach naukowych oraz 1 zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP. Swoje osiągnięcia prezentuje na konferencjach naukowych międzynarodowych i krajowych. 

 e-mail: ireneusz.piwonski@chemia.uni.lodz.pl 

Termin: 10 grudnia 2025

Opis wykładu:

Człowiek od zarania dziejów dążył do poznania tajemnicy długowieczności oraz zatrzymania procesów starzenia. Podobnie z pięknem, pojęcie to ewoluowało przez wieki ale zawsze było celem do którego dążyła ludzkość. Już od starożytności znano właściwości lecznicze i upiększające niektórych wyciągów roślinnych i minerałów. Z wykładu dowiecie się jak zmieniały się kanony piękna oraz jakich roślin i związków chemicznych używano do poprawiania urody. Omówione zostaną metody pozyskiwania olejków eterycznych i substancji aktywnych z materiału roślinnego. Przedstawiona zostanie także krótka historia przemysłu kosmetycznego ze zwróceniem uwagi na wkład polskich naukowców w jego rozwój.

O prowadzącej:

Dr hab. Anna Wrona-Piotrowicz, prof. UŁ jest pracownikiem Katedry Chemii Organicznej Wydziału Chemii UŁ. Studia chemiczne ukończyła na Wydziale Fizyki i Chemii UŁ. W roku 2008 obroniła pracę doktorską p.t. "Ferrocenylowe tioamidy i tiazole: synteza i reaktywność" i rozpoczęła pracę w Katedrze Chemii Organicznej Wydziału Chemii UŁ na stanowisku adiunkta. W latach 2009-2010 odbyła staż naukowy na McMaster University w Hamilton ON (Kanada). W 2024 roku uzyskała stopień dr hab. i od tego roku pracuje na stanowisku profesora UŁ. Współpracuje m.in.: z ENS-Paris-Saclay (Francja), National Institute for Materials Science (Japonia), Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego czy Wydziałem Chemicznym PŁ.

W Katedrze Chemii Organicznej prowadzi badania z zakresu chemii organicznej, metaloorganicznej oraz katalizy. Szczególnie interesuje się modyfikacjami wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych oraz badaniami właściwości fotofizycznych nowych materiałów fluorescencyjnych.

Jako nauczyciel akademicki dr hab. Anna Wrona-Piotrowicz, prof. UŁ prowadzi wykłady i zajęcia laboratoryjne z Receptury kosmetyków i Preparatyki organicznej środków farmaceutycznych. Jest koordynatorem kierunku „Chemia kosmetyków i farmaceutyków z elementami biznesu” oraz opiekunem „Naukowego Koła Chemii Kosmetycznej”.

Jest promotorem/ promotorem pomocniczym 4 prac doktorskich, 14 prac magisterskich i 34 prac licencjackich. Realizowała liczne projekty naukowe i dydaktyczne.

anna.wrona@chemia.uni.lodz.pl

Termin: 21 stycznia 2025

Opis wykładu:

Na wykładzie Kataliza i katalizatory uczniowie dowiedzą się, dlaczego jedne reakcje chemiczne zachodzą błyskawicznie, a inne trwają latami. Wyjaśnione zostanie, czym są katalizatory i jak potrafią „przyspieszać chemię”, same się przy tym nie zużywając. Na przykładach z życia codziennego, przemysłu i motoryzacji pokazane zostanie, jak kataliza pomaga chronić środowisko, produkować leki oraz nowoczesne ekrany OLED. Szczególna uwaga zostanie poświęcona katalizatorom zawierającym pallad, za które przyznano Nagrodę Nobla. Uczniowie poznają również fascynujący świat katalizy asymetrycznej, dzięki której można otrzymać „właściwą” formę leku. 

O prowadzącej:

Dr hab. Anna Zawisza, prof. UŁ, jest pracownikiem Katedry Chemii Organicznej i Stosowanej Wydziału Chemii Uniwersytetu Łódzkiego. Studia chemiczne ukończyła na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UŁ. Stopień doktora nauk chemicznych uzyskała w 2001 roku na podstawie rozprawy poświęconej reakcjom S-, N- i O-glikozylowania, wykonanej w Zakładzie Chemii Węglowodanów UŁ. Po uzyskaniu stopnia doktora rozpoczęła pracę w Katedrze Chemii Organicznej i Stosowanej Wydziału Chemii UŁ. 

W latach 2002–2007 odbyła trzy długoterminowe staże naukowe w: Instytucie Chemii Organicznej PAN w Warszawie, na Université Claude Bernard Lyon I (Francja) oraz na Université de Reims Champagne-Ardenne (Francja). Dr hab. Anna Zawisza była dwukrotną stypendystką Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej: krajowego stypendium wyjazdowego (edycja 2002) oraz programu Kolumb (edycja 2004). 

W 2013 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie cyklu prac naukowych dotyczących reakcji cyklizacji i izomeryzacji związków allilowych w warunkach homogenicznej katalizy kompleksami Pd(0) i Pd(II). Obecnie pracuje na stanowisku profesora Uniwersytetu Łódzkiego w Katedrze Chemii Organicznej i Stosowanej, gdzie prowadzi badania z zakresu syntezy organicznej, mechanizmów reakcji, katalizy, syntezy asymetrycznej i stereochemii, 

Jako nauczyciel akademicki prowadzi wykłady oraz zajęcia konwersatoryjne i laboratoryjne z chemii organicznej oraz spektroskopii. Była promotorem 29 prac magisterskich oraz 32 prac licencjackich, a także promotorem w czterech zakończonych postępowaniach doktorskich. 

Dr hab. Anna Zawisza, prof. UŁ, uczestniczyła w realizacji projektów badawczych finansowanych ze źródeł zewnętrznych, m.in. przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej, Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka (UDA-POIG.01.01.02-14-102/09-03) oraz Narodowe Centrum Nauki. Poza działalnością naukową i dydaktyczną aktywnie angażuje się w działalność organizacyjną na Uniwersytecie Łódzkim. Od października 2020 roku pełni funkcję prodziekana ds. studenckich i jakości kształcenia na Wydziale Chemii UŁ. 

anna.zawisza@chemia.uni.lodz.pl 

Termin: 25 lutego 2025

Opis wykładu:

Co dzieje się z ludzkim ciałem po śmierci? Dlaczego zmienia kolor, temperaturę i zapach? Skąd bierze się charakterystyczna pośmiertna bladość ciała, plamy opadowe czy stężenie pośmiertne? W trakcie wykładu zabieram słuchaczy w fascynującą podróż na pograniczu chemii, biologii, medycyny sądowej i kryminalistyki. W przystępny sposób wyjaśniam, jak przebiegają procesy autolizy i rozkładu, jak mikroorganizmy przejmują kontrolę nad organizmem oraz jakie chemiczne i fizyczne zmiany zachodzą w tkankach. Pokazuję też, w jaki sposób nauka potrafi „czytać” ciało, określać czas zgonu, warunki środowiskowe czy nawet rekonstruować przebieg zdarzeń. To opowieść o tym, że śmierć, choć biologicznie nieuchronna, nie jest chaosem, lecz sekwencją procesów, które można badać, mierzyć i interpretować. 

Na zakończenie uczestnicy wezmą udział w serii eksperymentów, które krok po kroku doprowadzą do rozwiązania zagadki pewnego morderstwa. Wspólnie sprawdzimy, jak wiedza z zakresu chemii, biologii i medycyny sądowej pozwala oddzielić fakty od pozorów i odkryć prawdę ukrytą w szczegółach. 

O prowadzącym:

Dr hab. Konrad Rudnicki jest absolwentem Wydziału Chemii Uniwersytetu Łódzkiego, z którym nieprzerwanie związany jest od początku swojej kariery naukowej. Studia licencjackie ukończył w 2013 roku, a dwa lata później, w 2015 roku, uzyskał tytuł magistra chemii, broniąc pracę pt. „Woltamperometryczne oznaczanie herbicydu chlornitrofen na elektrodzie srebrnej z odnawialnym filmem amalgamatu srebra”, przygotowaną pod kierunkiem prof. dr hab. Sławomiry Skrzypek. Edukację kontynuował na studiach doktoranckich na tym samym Wydziale, gdzie w 2019 roku obronił rozprawę doktorską pt. „Elektrochemiczne badania wybranych leków weterynaryjnych”, napisaną pod kierunkiem prof. dr hab. Sławomiry Skrzypek, z udziałem promotora pomocniczego dr. Sławomira Domagały. W październiku 2019 roku Pan dr hab. Konrad Rudnicki rozpoczął pracę na stanowisku adiunkta badawczo-dydaktycznego w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie jest zatrudniony do chwili obecnej. Dr hab. Rudnicki uzyskał nadanie stopnia doktora habilitowanego w wieku 33 lat na podstawie osiągnięcia naukowego zatytułowanego „Elektroanalityczne układy pomiarowe oparte na makroskopowych i zminiaturyzowanych spolaryzowanych granicach fazowych jako narzędzia w kontroli jakości żywności” i jest On obecnie najmłodszym pracownikiem samodzielnym Wydziału Chemii UŁ. 

Dorobek dr hab. Rudnickiego obejmuje ponad 30 artykułów w renomowanych czasopismach zagranicznych z zakresu chemii analitycznej, elektrochemii i nauk o żywności. Ponadto jest on współautorem rozdziałów w monografiach, patentów, zgłoszeń patentowych oraz międzynarodowych zastrzeżeń wzorów użytkowych, a także blisko 150 wystąpień na konferencjach o zasięgu międzynarodowym i ogólnopolskim. Jego prace dotyczą m.in. czułego oznaczania składników żywności i związków psychoaktywnych przy użyciu innowacyjnych czujników elektrochemicznych.  

Dr hab. Rudnicki w przeciągu ostatnich kilku lat odbył szereg staży naukowych, realizując badania w krajach takich jak Słowenia, Czechy, Austria, Rumunia, Serbia czy Holandia. W 2020 roku został także beneficjentem stypendium BGF Ambasady Francuskiej dla wybitnie uzdolnionych, młodych naukowców, dzięki czemu odbył dwumiesięczny staż "Postdoc" na University of Lorraine we Francji. Ponadto odbył On, dwumiesięczny staż podoktorski w Centrum Nauk Fizycznych i Technologicznych (FTMC) w Wilnie (Litwa). 

Dr hab. Konrad Rudnicki jest zaangażowany w projekty finansowane ze środków m.in. Narodowego Centrum Nauki oraz innych organizacji, dotyczące rozwoju chemicznych sensorów i nowych materiałów funkcjonalnych. Kierował On, bądź kieruje grantami PRELUDIUM i OPUS, ponadto jest wykonawcą w grancie SONATA oraz opiekunem naukowym 2 grantów PRELUDIUM. 

W 2025 roku został On beneficjantem STYPENDIUM MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO DLA WYBITNYCH MŁODYCH NAUKOWCÓW - najbardziej prestiżowego wyróżnienia naukowego w Polsce na tym etapie kariery. 

Ponadto, jak dotąd wypromował 8 magistrów i 7 licencjatów, a także 1 doktora (w roli promotora pomocniczego). Obecnie dr hab. Rudnicki jest promotorem w 1 przewodzie doktorskim oraz promotorem pomocniczym dwóch doktoratów, a także promotorem 2 prac magisterskich i 2 prac licencjackich. 

Termin: 18 marca 2026

Opis wykładu:

Pojęcia kwasu i zasady towarzyszą nam od wielu, wielu lat. Stosowali je alchemicy, a także ojcowie współczesnej chemii. Pojęcia te ulegały wielu zmianom, zanim pod koniec XIX stulecia nabrały znaczenia, które do dziś jest stosowane. Współczesne spojrzenie na pojęcia kwasu czy zasady nie ogranicza się wyłącznie do klasyfikowania substancji. Ma szersze znaczenie, o czym ma przekonać słuchaczy prezentowany wykład.

Wykład prezentuje wybrane współczesne teorie kwasów i zasad. Przedstawia też praktycznie niespotykane w programie szkolnym, szczególne typy kwasów i zasad. Jest on przeznaczony dla uczniów starszych klas szkół ponadpodstawowych oraz studentów kierunków niechemicznych.

O prowadzącym:

Dr Paweł Urbaniak – adiunkt (dydaktyczny) w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej. Jest sekretarzem Komitetu Okręgowego Olimpiady Chemicznej w Łodzi oraz członkiem Komitetu Głównego Olimpiady Chemicznej. Jego działalność dydaktyczna na uczelni to prowadzenie wykładów i laboratoriów z chemii nieorganicznej. Uczestniczy w popularyzacji nauki. Współpracuje z wieloma szkołami w Łodzi i w regionie łódzkim – prowadzi pokazy oraz zajęcia warsztatowe z chemii. Obszar działalności naukowej obejmuje szeroko pojętą chemię związków kompleksowych. Zajmuje się badaniem procesów powstawania połączeń kompleksowych pomiędzy jonami metali lub cząsteczkami organicznymi a makrocząsteczkami. W jego kręgu zainteresowań znajdują się też badania nad równowagami w roztworach polimerów zarówno naturalnych jak i modyfikowanych czy syntetycznych, a także badania równowag w innych niż woda rozpuszczalnikach.